Koen Van Synghel schreef een pittig stuk in De Standaard (18/09/17) over De School van Morgen. Een analyse die te smaken valt en meteen de pijnpunten blootlegt. Kind van de rekening is de lagere school, mooie architectuur, maar met mankementen.

Lebbeke is een verstedelijkt dorp waar de auto de publieke ruimte opeist. Daar won het architectuurbureau Compagnie O een paar jaar geleden een ontwerpwedstrijd voor een lagere school. “Het was geen evidente opdracht”, schrijft Van Synghel.

Romeinse villa
Het bureau creëerde slim extra ruimte door het ruimtelijk uitvoeringsplan letterlijk op te volgen, dat vroeg om te bouwen op de rooilijn. Compagnie O trok een blinde muur op en bouwde vijf meter daarachter de school. De tussenliggende ruimte functioneert als een langgerekte vestibule in de openlucht.

De school heeft iets van een Romeinse villa met een patio, een centrale hal, waaromheen klassen en administratie zijn geschikt. Alles tezamen architectuur waarover is nagedacht.

“In vergelijking met het wedstrijdontwerp waarmee het bureau de Open Oproep van de Vlaams Bouwmeester won, hebben de architecten veel moeten inleveren”, aldus Van Synghel. Op de verdieping werden de gangen die uitgaven op de centrale hal ingesnoerd met metselwerk. De bomen die de school omarmden, werden gerooid.

Zwevend
Dat komt, zo schrijft de auteur, omdat de school werd gebouwd in het kader van Scholen van Morgen. Dat is een publiek-private constructie waarbij de bankiers van AG Real Estate onverantwoord veel speelruimte laten aan de aannemers. Die halen de opdracht binnen met één totaalprijs. Zo gooide de aannemer in Lebbeke een airco-installatie in en op het gebouw, terwijl de architecten eigenlijk een vernuftig verluchtingssysteem hadden uitgedokterd zonder buizen die stof vangen.

Het contract laat de aannemer toe om het met de bouwheer op een akkoordje te gooien. Onderdelen van het gebouw, zoals de akoestische isolatie, werden vervangen door goedkopere panelen. Een zwevende stalen trap kreeg kolommen waartegen kinderen kunnen aanlopen. “De schooldirectie werd met een kluitje in het riet gestuurd en kreeg ter compensatie een keukenmeubel”, sneer Van Synghel.

Procedures herzien
Kortom er zijn drie belangen: de school wilde de een goede school, Scholen van Morgen wilde een goedkope school en de architecten wilden een mooie school. De school van Lebbeke mist daardoor aan kwaliteitsbewaking. Van Synghel pleit voor een herziening van de procedures van ‘onze’ scholen van morgen.

Pin It on Pinterest

Share This